افسانه خزان

سیب سرخ آرزوی من

afsaneyekhazan2 — Fri, 13 Nov 2009 17:08:18 GMT

ناگهان از ارتفاع افتاد،سیب سرخ آرزوی من

پیش پای عابری غلتید رفت شاید آبروی من

با خودم گفتم که شاید او قسمت این میوه تنهاست

دستهایش داشت می رقصید لا به لای موج موی من

خم شد از روی زمین برداشت یک نگاه ساده ای انداخت

گاز زد بر قلب زیبایی،بی خبر از گفتگوی من

نیمه ای را خورد بی احساس، نیم دیگر را دور انداخت

نیمه جان افتاده بود آن سو،دستهایش بود سوی من

خم شدم با هاله ای از اشک تا بگیرم دستهایش را

از صدای پا به خود لرزید زرد شد او مثل روی من

آمد و بی اعتنا او را در میان جوی آب انداخت

روی آب ناامیدی رفت سیب زرد آرزوی من

اولین غم و آخرین نگاه

afsaneyekhazan2 — Fri, 19 Jun 2009 12:35:18 GMT

چه شام ها چراغم فروغ ماه تو بود

پناهگاه شبم گيسوي سياه تو بود

اگر به عشق تو ديوانگي گناه منست

ز من رميدن و بيگانگي گناه تو بود

دلم به مهر تو يكدم غم زمانه نداشت

كه اين پرنده ي خوش نغمه در پناه تو بود

عنايتي كه دلم را هميشه خوش مي داشت

اگر نهان نكني لطف گاهگاه تو بود

بلور اشك، به چشمم شكست وقت وداع

كه اولين غم من،آخرين نگاه تو بود!

بهار

afsaneyekhazan2 — Thu, 12 Mar 2009 14:17:18 GMT

باز كن پنجره ها را كه نسيم
روز ميلاد اقاقي ها را
جشن ميگيرد
و بهار
روي هر شاخه كنار هر برگ
شمع روشن كرده است
همه چلچله ها
برگشتند
و طراوت را فرياد زدند
كوچه يكپارچه آواز شده است
و درخت گيلاس
هديه جشن اقاقي ها را
گل به دامن كرده ست
باز كن پنجره ها را اي دوست...

  حاليا معجزه باران را باور كن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببين
و محبت را در روح نسيم
كه در اين كوچه تنگ
با همين دست تهي
روز ميلاد اقاقي ها را
جشن ميگيرد
خاك جان يافته است
   تو چرا سنگ شدي
تو چرا اينهمه دلتنگ شدي
باز كن پنجره ها را
و بهاران را
باور كن.                                                فریدون مشیری

الهی...

afsaneyekhazan2 — Fri, 23 Jan 2009 04:15:18 GMT

* الهی همه از تو ترسند و من از خود

* از تو همه نیکی دیده ام و از خویشتن همه بد.

* الهی تا با تو آشنا شدم از خلایق جدا شدم

* در جهان شیدا شدم

نهان بودم

پیدا شدم

(مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری )

عکس خدا در اشک عاشق

afsaneyekhazan2 — Fri, 04 Jul 2008 14:59:18 GMT

قطره دلش دریا می خواست ، خیلی وقت بود که به خدا گفته بود .

هربارخدا میگفت: " از قطره تا دریا راهی است طولانی .هر قطره را لیاقت دریا نیست ."

قطره عبور کرد و گذشت ، قطره پشت سر گذاشت ، قطره ایستاد و منجمد شد ،

قطره روان شد و راه افتاد ، قطره از دست داد و به آسمان رفت ،

وهر بار چیزی از رنج و عشق و صبوری آموخت .

تا روزی که خدا گفت : " امروز روز توست ، روز دریا شدن . "

خدا قطره را به دریا رساند .

قطره طعم دریا را چشید ، طعم دریا شدن را . اما ...

روزی قطره به خدا گفت : " از دریا بزرگتر ، آری از دریا بزرگتر هم هست ؟ "

خدا گفت: " هست . "

قطره گفت : " پس من آنرا می خواهم . بزرگترین را ، بی نهایت را . "

خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت : " اینجا بی نهایت است . "

آدم عاشق بود ، دنبال کلمه ای می گشت تا عشقش را توی آن بریزد .

اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت .

آدم همه عشقش را توی یک قطره ریخت . قطره از قلب عاشق عبور کرد .

و وقتی که قطره از چشم عاشق چکید ،

خدا گفت : "حالا تو بی نهایتی ؛ زیرا که عکس من در اشک عاشق است ."

عرفان نظر آهاری

جوانمرد در آیینه خداوند

afsaneyekhazan2 — Mon, 19 May 2008 20:59:18 GMT

جوانمرد دعا میکرد و از خدا آیینه ای می خواست تا خود

را در آن ببیند. خدا دعایش را بر آورده نمیکرد ، و جوانمرد

بر اجابت دعایش اصرار می ورزید .

روزی ، عاقبت ، دعای جوانمرد مستجاب شد و خدا آیینه ای

به او داد و جوانمرد حقیقت خود را دید .

پیراهنی بود پر از چرک و ناپاکی .

جوانمرد ترسان شد و گفت : نه خدایا ، اما این من نیستم.

پس کجاست آن همه شور و آن همه عشق و آن همه سوز

و گداز که در من بود ؟

خدا گفت : آن سوز و گداز و آن شور و عشق که تو نیستی

آن منم ، که گاهی در جامه تو می روم .

و گر نه تو همینی که می بینی .

جوانمرد خاموش شد و دیگر هیچ نگفت .

عرفان نظر آهاری

دلتنگی

afsaneyekhazan2 — Sat, 09 Feb 2008 20:31:18 GMT

در این شبهای دلتنگی که غم با من هم آغوشه

به جز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشه

کسی حالم نمی پرسه کسی دردم نمی دونه

نه همدرد و هم آوایی با من یک دل نمی خونه

از ایـن سـرگشـتـگـی بـیـزارم و بـیـزار

ولـی راه فـراری نـیـسـت از ایـن دیـوار

برای این لب تشنه دریغا قطره آبی بود

برای خسته چشم من دریغا جای خوابی بود

در این سرداب ظلمت نور راهی بود

در ایـن انـدوه غربـت سـرپـنـاهـی بود

شب ، پر درد و من از غصّه ها دلسرد

کجــا پـیـدا کـنـم دلسـوخته ای هم درد

اسـیـر صـد بـیـابـان وَهــم و اندوهـم

مـرا پا در دل و سنگین تر از کوهم

شقایق

afsaneyekhazan2 — Sun, 03 Feb 2008 21:01:18 GMT

شاید آن روز که سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبری از دل پردرد گل ِ یاس نداشت

باید اینجور نوشت :هر گلی هم باشی چه ، شقایق ، چه گل پیچک و یاس

زندگی اجبارست !

و خداوند گفت...

afsaneyekhazan2 — Sat, 13 Oct 2007 11:30:18 GMT

خداوند گفت...

خداوند گفت:دیگر پیامبری نخواهم فرستاد،از آن گونه که شما انتظار دارید،اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند و آن گاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد. پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود،عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.

و خدا گفت:اگر بدانید، حتی با آواز پرنده ای میتوان رستگار شد.

خداوند رسولی از آسمان فرستاد،باران نام او بود.آنگاه که باران،باریدن گرفت،آنان که اشک را میشناختند،رسالت او را دریافتند،پس بی درنگ توبه کردند و روحشان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند.

خدا گفت:اگر بدانید با رسول باران هم میتوان به پاکی رسید.

خداوند پیام به باد فرستاد،تا روزی بیم دهد و روزی بشارت.روزی توفان شد و روزی نسیم، و آنان که پیام او را فهمیدند،روزی در خوف و روزی در رجا زیستند.

خدا گفت :آن که خبر باد را میفهد،قلبش در بیم و امید میلرزد و قلب مومن این چنین است.

خدا گلی را از خاک برانگیخت،تا معاد را معنا کند،و گل چنان از رستاخیز گفت که از آن پس هر مومنی که گلی را دید،رستاخیز را به یاد آورد.

خدا گفت:اگر بفهمید، تنها با گلی قیامت قیامت خواهد شد.

خداوند یکی از هزار نامش را به دریا گفت.دریا بی درنگ قیام کرد و سپس چنان به سجده افتاد که هیچ از هزار موج او باقی نماند،مردم تماشا می کردند،عده ای پیام دریا را دانستند،پس قیام کردند و چنان یه سجده افتادند، که هیچ از آنان باقی نماند.

خدا گفت:آن که یه پیامبر آب ما اقتدار کند،به بهشت خواهد رفت.

و به یاد دارم که فرشته ای به من گفت:جهان آکنده از فرستاده و پیامبر و مرسل است،اما همیشه کافری هست تا باران را انکار کند و با گل بجنگد،تا پرنده را دروغگو بخواند و باد رامجنون و دریا را سحر.

afsaneyekhazan2 — Sat, 08 Sep 2007 11:14:18 GMT

خدایا

بندگانت شکر نعمتهای تو کنند،

و من شکر بودن تو،

چرا که نعمت بودن توست.