


قلبها را نمیتوان به آدم ها سپرد،آدم ها سختند...
قلبها را باید به باران سپرد،باران هرگز بیوفا نخواهد شد.
زیر باران مهربانی چشم ها را میتوان حس کرد و ترنم صدای عشق راشنید.
زیر باران میتوان ستاره شدن را باور کرد.و آنها را چید.
زیر باران زمین را آسمانی دید،با وسعتی از عشق.
باران یعنی صدای گام های تو
باران یعنی قلبهای ناآرام ابرها
باران یعنی مهربانی حرف های تو
باران یعنی گریه چشم های پاک
باران یعنی صداقت صدای تو
و آسمان را هوای نوازش خاک است.
باران بهانه ست.

|+|
نوشته شده توسط زهرا در جمعه یازدهم خرداد 1386 و ساعت 12:37
