رنگ خدایی رن
گ خدایی|+|
نوشته شده توسط زهرا در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 14:14
افسانه خزان
|
رنگ خدایی رنگ خدایی رنگ خدایی
به نام پاکترین پاکیها,از زلالی اب گرفته،تادل کودکان
معصوم, به پاکی وجودت نمیرسند!
قسم به ذات اقدست، تو پاکی، تو سرچشمه جوشان
عشقی، محبت، مهربانی، بخشنده ....
خدایا دلم را، که مثل همه غروب ها،غم انگیز است به تو
می سپارم، باشد که دلم را،مثل همه دل سپاران
به خودت، برق عشق زنی، وپاکش سازی!
گوشه ای از دلم را، به رنگ ابی کن، به رنگ نیلگون
آسمان. ، گردان به رنگ ارامش، صفا، صمیمیت
گوشه ای دیگررا،به رنگ سپیدگردان.به رنگ لباس پر
چین وبلند نو عروسان، به رنگ دستهای مادران، قلب کوچک کودکان ،به رنگ شکوفه های سپید یاس ،به رنگ گلهای گیلاس گوشه ای دیگر را به رنگ سرخ گردان، رنگ عشق،رنگ
محبت،رنگ دوستی، رنگ گلگونی روی کودکان به رنگ
لبخند قشنگ لاله ها، گل سرخها ،به رنگ میخک.
گوشه ای دیگر را به رنگ سبز کن، رنگ صداقت،رنگ
زندگی ،رنگ امید.
وگوشه ایی دیگر را نقره ایی کن، به رنگ روان ابهای
جاری، به پاکی ،زلالی ولطافت اب.. به رنگ برق لبخندها ............نوشته شده توسط کبوتر زهرای گل
|+|
نوشته شده توسط زهرا در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 14:6 خدای مهربونم
خدای مهربونم مرا که سخت دلگیرم دریاب..مرا که پر از گناهم ..منی که افسرده ام خدای خوبم! وقتی سروهابامن بیگانه اند و وقتی خوبان مرا فراموش می کنند من چه کنم! به چه کسی در این دنیا باید تکیه کنم.. نه تکیه گاهی هست ونه هیچ سر پناهی برای ماندن دلم شکسته از این آدمهایکه هرلحظه یک نقاب بهصورت دارند خدا جون دیگر نمی توانم....!دلم میخواست بروم به دیاری بس دور..دور از این ادمکهای پر غروری که مرا محکوم به زندگی کرده اندخدایا خودت
مرا ازاین زندان نجات ده! دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت رخت بر بندم و تا ملک سلیمان بروم کاش جایی داشتم..نه ..به هر حال پیدایم میکردند.. کاش این جرات راداشتم که میرفتم..اما گامهایم سست تراز ان است که بروم. خدای مهربونم چراآدمها این قدرعوض شده اند.چرا...! خداوندا راهی جلوی پایم قرارده..راهیکه انتهایش تو باشی... پر از نوروزیبایی. سرگردان ومتحیر وخسته و دل شکسته میروم فقط به امید اینکه فقط فقط تو را دارم این راه را می پیمایم راهی را که رفته ام به سوی خود باز گردان پروردگارا اغازم تویی..پایانم را نیز اهورایی ساز. نوشته شده توسط کبوتر
|+|
نوشته شده توسط زهرا در جمعه دوازدهم آبان 1385 و ساعت 22:55 مرا پناه ده...
بارالها، هدایتم فرمودی ولی به کارهای پوچ پرداختم، و پندم دادی اما سنگدل شدم، و بهترین نعمت به من دادی و نافرمانی کردم، سپس به زشتی گناه آگاهم فرمودی و از آنم بازداشتی و من از آن آگاه شدم،پس از تو آمرزش خواستم و از من در گذشتی،
ولی به گناه بازگشتم و تو پوشاندی، پس سپاس تو راست ای خدای من،خود را به وادیهای هلاکت افکندم،و به دره های تباهی وارد شدم،و با ورود در آن در معرض قهر تو قرار گرفته ام ،و با فرود آمدن در آن با عقوبتت رو به رو شدم،و وسیله ام به
سوی تو توحید است،و دستگیره ام آن است که چیزی را با حضرتت شریک نسازم و با حضرتت خدایی نکنم،و اکنون با وجودم به سویت گریزانم … بار خدایا، به وسیله مقام بلند محمدی ،و ولایت روشن علوی به تو تقرب می جویم، و به واسطه آن دو به سویت رو میکنم که مرا پناه دهی. صحیفه سجادیه(دعای 49)
|+|
نوشته شده توسط زهرا در پنجشنبه چهارم آبان 1385 و ساعت 22:55 |
درباره افسانه خزان
 بين روياي شبانه جستجويت ميكنم
نرگس عشق مني هرلحظه بويت ميكنم برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد اي گل ناز بهاري آرزويت ميكنم آمار وبلاگ
افراد آنلاين: تعداد بازديدها:
|
