 سخنی از عشق...
من لبان خویش را با آتشی مقدس تطهیر کردم تا از عشق سخن بگویم، اما وقتی دهان گشودم،زبانم بند آمده بود. پیش از آن که عشق را بشناسم،عادت داشتم نغمه های عاشقانه سر دهم، اما شناختن را که آموختم،کلمات در دهانم ماسید، و نواهای سینه ام در سکوتی ژرف فرو افتاد.
|+|
نوشته شده توسط زهرا در جمعه بیست و ششم خرداد 1385 و ساعت 16:43 به من بگید چرا؟؟؟ من بودم ، من هستم. و تا آخر زمان خواهم بود. زیرا وجود مرا پایانی نیست. من راه خود را از میان فضاهای بیکران گشوده،در دنیای خیال پر کشیده،ودر آن بالابه حلقه نور نزدیک شده ام. با وجود این،بنگرید چگونه اسیر ماده ام. (جبران خلیل جبران)
دوستان یه مدتی هست که این عکس بد جوری ذهن و فکرم رو مشغول
کرده به من بگید چرا؟؟؟
|+|
نوشته شده توسط زهرا در جمعه نوزدهم خرداد 1385 و ساعت 10:8 نیایش
معبود خاموشم
در خاموشی سوی تو می آیم
سکوت،ستایش من است
سکوت نیایش من است
سکوت آیه های ستایشی است
که برای تو می خوانم
تو صدای سکوت را می شنوی
و پاسخ تو سکوت است
سکوت سکوت سکوت.
|+|
نوشته شده توسط زهرا در جمعه دوازدهم خرداد 1385 و ساعت 7:19 خبر به دورترین نقطه جهان برسد(به یاد مرحومه نجمه زارع) خبر به دورترین نقطه جهان برسد نخواست او به من خسته – بی گمان – برسد شکنجه بیشتر از این؟که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد، به دیگری برسد چه می کنی؟اگر او را که خواستی یک عمر به راحتی کسی از راه ناگهان برسد،... رها کنی برود از دلت جدا باشد به آن که دوست ترش داشته، به آن برسد رها کنی برود و دو تا پرنده شوند خبر به دورترین نقطه جهان برسد گلایه ای نکنی بغض خویش را بخوری که هق!هق!.. تو مبادا به گوششان برسد خدا کند که ...نه! نفرین نمیکنم ...نکند به او- که عاشق او بوده ام- زیان برسد خدا کند که فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد.
|+|
نوشته شده توسط زهرا در یکشنبه هفتم خرداد 1385 و ساعت 10:12 |
درباره افسانه خزان
 بين روياي شبانه جستجويت ميكنم
نرگس عشق مني هرلحظه بويت ميكنم برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد اي گل ناز بهاري آرزويت ميكنم آمار وبلاگ
افراد آنلاين: تعداد بازديدها:
|
